- Nieuwsbrief dec 2011
- Nieuwsbrief mei 2011
- Nieuwsbrief sep 2010
- Nieuwsbrief jan 2011
- Nieuwsbrief mei 2010
- Nieuwsbrief dec 2009
- Nieuwsbrief sep 2009
- Nieuwsbrief mei 2009
- Nieuwsbrief dec 2008
- Nieuwsbrief sep 2008
- Nieuwsbrief mei 2008
- Nieuwsbrief dec 2007
- Nieuwsbrief sep 2007
- Nieuwsbrief mei 2007
- Nieuwsbrief dec 2006
- Nieuwsbrief sep 2006
- Nieuwsbrief mei 2006
- Nieuwsbrief dec 2005
- Nieuwsbrief sep 2005
- Nieuwsbrief mei 2005
- Nieuwsbrief jan 2005
- Nieuwsbrief dec 2004
- Nieuwsbrief sep 2004
- Nieuwsbrief juni 2004
- Nieuwsbrief jan 2004
- Nieuwsbrief mei 2003
Nieuwsbrief sep 2007
| NIEUWSBRIEF PIET EN JOHANNA HAGEN | ![]() |
Lieve familie en vrienden, september 2007
Er zit weer een periode op, de drie maanden zijn omgevlogen. Deze keer zou een groep Nederlandse jongeren komen om het werk te ondersteunen. Het was de bedoeling dat ze aan de gebouwen van het C.T.M. (het verslaafdenproject) zouden meebouwen. Het doel werd vele malen overschreden en uiteindelijk is er dus geweldig veel werk verzet.
De eerste drie jongens kwamen voor zes weken, dat was de voorhoede. Daan, Leen en Gerben, drie jonge, krachtige knullen die de staalconstructie voor de daken knipten en aan elkaar lasten. En uiteindelijk werd het geheel gespoten. Het was een lust voor het oog. Vooral de Brazilianen keken hun ogen uit, zo jong en dan al zo kundig. De bouwstroom moest van het ene terrein naar het andere gelegd en geïnstalleerd worden. Ook dat verliep vlekkeloos.
Na drie weken kwamen de andere acht, Suzanne, Rianne, Arend, Matthias, Marinus, Koen, Steven en Daniël.
Daken werden op de gebouwen gezet, vloeren gestort, geschuurd en geverfd. Ook aan het huis van de beheerder is hard gewerkt. Een heel stuk van de ruwbouw staat al. Daarnaast schilderde de groep de huizen van de sociale woningbouw. Ook legde ze goede contacten met de bevolking. Op de site staan de foto’s die zeker de moeite waard zijn om eens te bekijken.
Toen het dak op het hoofdgebouw zat, hebben we besloten om daar meteen een kerkdienst te gaan houden. Dat was een ontroerend moment. Onze groep Nederlanders, de verslaafden van het C.T.M. met hun leiders en de bewoners waaronder veel kinderen uit het sociale huizenproject waren hierbij aanwezig. Het was op een stoffige vloer maar er werd duidelijk een kerk gesticht. Iedereen was vol ontzag en ontroering. Het was de eerste van vele diensten die er gehouden zullen worden.
Terwijl de groep er was, raakte onze Braziliaanse Stichting Obras Sociais Agua Viva in moeilijkheden. Een van onze bestuursleden maakt ons het leven behoorlijk zuur. De groep maakte dit ook mee en als volwassen Christenen sprongen ze voor ons op de bres en brachten avonden door in gebed. Dat was hulp uit een onverwachte hoek. Als wij vergaderden dan baden zij. Deze groep zullen we niet snel vergeten. Wij zijn God dankbaar dat Hij juist deze mensen stuurde in een tijd van strijd. Jongens en meisjes nogmaals onze oprechte dank.
Na al dat harde werken zijn we met de groep naar Rio de Janeiro gegaan om daar twee dagen te ontspannen en de stad te bekijken. Ook dit was een fijne tijd waar we allemaal van hebben genoten. Uiteindelijk naar huis. Dag lieverds, bedankt. God zegene jullie voor jullie inzet.
In dezelfde periode mochten we nog twee bezoekers ontvangen. Olaf die zich wilde oriënteren voor het zendingswerk en Friso die ons geestelijk kwam ondersteunen en bijstaan. God is meer dan goed voor ons geweest. Wij zijn gedragen in gebed door velen. Dat was duidelijk merkbaar, dank u Jezus.
Tijdens ons vorig verlof kampte Piet met pijn in zijn schouder. Dit werd veroorzaakt door een val op ongelijke grond. Ook kreeg hij de ziekte van Lyme. Deze ziekte hebben we er onder kunnen krijgen, maar de blessure in de schouder bestaat nog steeds. Deze periode in Nederland gaat hij weer voor een nieuwe behandeling naar het ziekenhuis. We willen iedereen hartelijk bedanken voor de gebeden en vragen om vooral te blijven bidden voor genezing.
Het C.T.M. project is een project waar we schoorvoetend aan begonnen zijn, omdat het een moeilijke materie is. Intussen zijn we vertrouwd met het concept en zien we dat levens werkelijk veranderen. Soms komen er gewoon mensen van de straat een poosje schuilen onder het mom van afkicken, maar al snel zie je dat ze uitgeput zijn. Na lekker gedoucht te hebben en gegeten, een paar dagen in een veilige haven, elke dag gevoed met het woord van God, komt er vrede in hun leven. Ze voelen zich veilig en welkom en willen eigenlijk niet meer weg. Als ze alleen onderdak zoeken kunnen ze niet blijven. Er zijn namelijk regels die bij het huis horen en die moet iedereen opvolgen, ook zij. We komen ze nog wel eens tegen. Het zijn dan toch niet meer van die haveloze zwervers. Ze zien er beter uit en hebben vaak grip op hun leven gekregen.
Soms maken verslaafden hun tijd niet vol en gaan vroegtijdig weer weg, sommigen vallen terug, maar af en toe belt er één om te vertellen dat het goed met hem gaat. Wel een terugval gehad, maar hij is er inmiddels bovenop en terug bij zijn gezin. Dan word je wel even warm van binnen en dank je God.
De blijvers knokken voor een nieuw bestaan. Ze werken mee om hun gebouwen neer te zetten en komen zo in een normaal ritme. Er zijn er die te zwak zijn, maar die hoeden onze drie kalveren. Andere draaien corvee in de keuken. Zo leren ze spelenderwijs de weg naar de maatschappij weer vinden.
De huizenbouw. Ook de laatste zes huizen staan. De drie bejaardenwoningen moeten nog voorzien worden van het sanitair. Ze zijn van binnen en buiten al geschilderd. Het riool aansluiten en de elektra van buiten naar binnen aanleggen en ook deze zijn klaar. De drie gezinswoningen hebben nog iets meer afwerking nodig, maar worden op dit moment al gestukadoord. Dan staan er maar liefs 18 huizen. Een respectabel aantal voor drie jaar. We zeggen dank aan een ieder die hieraan heeft bijgedragen.
Ons verlof is tot 13 oktober. We hopen een beetje bij te tanken en dan tot januari 2008 weer in Brazilië te zijn. Daarna volgt een wat langere verlofperiode om eens helemaal tot rust te komen.
Lieve mensen blijf dicht bij ons; we hebben jullie nodig. Het werk is van ons allemaal. Wij danken jullie voor elke vorm van hulp en in het bijzonder voor alle gebeden.
Bezoek onze site. www.aqua-viva.org.
Overzicht gegevens;
Brazilië:
Schrijven: Mailen Bellen
Travesse Belo Horizonte 55 piethagen@hotmail.com ons eigen stekje
CEP: 36.335-000 Ritàpolis 00 55 32 335 615 37
Minas Gerais Brazilië
Nederland:
Schrijven: Mailen Bellen
Vurenlaan 16 piethagen@hotmail.com mobiel:
4006 XS Tiel aqua-viva@hotmail.com 06 – 28531149 (Piet)
Ondersteunen: ABN-AMRO 40 59 54 352 t.n.v. Stichting Aqua Viva,Tiel o.v.v. project Ritapolis algemeen, persoonlijke support of één van de projecten.
Contactpersoon: Gerard Volmer 0344-615638 w.g.volmer@hccnet.nl
Gods zegen en onze liefde, Piet en Johanna Hagen.
Als je nog niet tot onze vriendenkring hoort en dat wel graag wilt, laat ons dat dan weten. Stuur je adres zodat we je op de hoogte kunnen houden door het toezenden van onze nieuwsbrieven. Als je deze nieuwsbrieven niet meer wilt ontvangen, laat dit dan ook even weten.

