NIEUWSBRIEF PIET EN JOHANNA HAGEN

Hallo familie en vrienden, Jan. 2004

Natuurlijk begint onze nieuwsbrief met een ieder hartelijk te bedanken voor alle gebeden en voor elke vorm van aandacht, ondersteuning, e-mailtjes, telefoontjes, brieven en kaarten, in het bijzonder de kinderen van de kinderdienst Zeist.
Ook wensen wij jullie allen een zeer gezegend en gezond jaar toe.

Na 3 maanden van afwezigheid kwamen wij 14 dec. weer op Schiphol aan, verlangend naar Kerstfeest in de schoot van ons gezin. Wat dan ook optimaal genieten was.

Wat u nog niet weet is dat een vriend van ons gratis een ruimte beschikbaar heeft gesteld die wij mogen gebruiken tijdens ons verblijf in Nederland. Dit geeft ons financieel meer armslag in Brazilië. De ruimte moest nog wel ingevuld worden met muren ramen en deuren dus Piet was 15 dec. al weer in de running. Geen tijd voor bezoekjes of kaarten schrijven, de tijd dringt.
Inmiddels is het 7 jan. en natuurlijk staat de verhuizing een dezer dagen voor de deur.
Met veel hulp van lieve vrienden en onze kinderen die keer op keer weer voor ons klaar staan zijn we zover gekomen. Er moet nog veel gebeuren maar dat kan in de komende weken en de volgende periode.

Bent u benieuwd naar onze bevindingen van de achtste periode Brazilië? Dan vertellen wij er graag wat over. Deze keer werkt Gerard Volmer mee aan onze nieuwsbrief en kunt u foto’s bekijken, het wordt steeds leuker.
De laatste keer vroegen wij om gitaren die waren er dezelfde dag al een van onze jeugdige vrienden Arend –Willem v. Hal gaf ons tijdens eens bezoek (spontaan vanuit zijn hart) 2 gitaren mee. Daarmee is een plan gerealiseerd en krijgen de grotere kinderen nu gitaarles. Ze vinden het maar wat leuk en er komt al geluid uit ook. Ook gaf mijn lieve schoonzus Marian heel veel knutselspulletjes mee en goede ideeën. Ik ben er zuinig op want het moet zo lang mogelijk mee. De kinderen genieten van de nieuwe materialen en het is heel goed voor hun motoriek. De puntenslijpers moest ik in Brazilië kopen, helaas hadden ze er maar 2 ik heb er echt meer nodig. Dus als iemand een vergeten professionele puntenslijper heeft…………….
Door de fam Riupassa is een basgitaar geschonken die gaat deze ronde mee. Ook hebben we veel arme mensen financieel kunnen helpen door de envelopjes die we zo nu en dan toegeschoven krijgen. Jammer dat de gevers de blijde gezichten niet zien maar lieve mensen weet dat God ze ziet en u ervoor zegent.
Voor Leticia hebben de keer nieuwe kleren gekocht voor Kerst ze was zo mooi.

Zo nu de bouw, wat hebben we gedaan? Deze keer is het woonhuis zo ver klaar de keuken kan erin de douche en de wasbakken, kortom de afwerking moet nog, verder is het klaar. Wat we niet verwacht hadden is; dat de hele buitenkant (voor mijn gevoel kilometers) van het grote gebouw gestuukt is en de ramen geschilderd.
En dan als klapper van deze periode DE OVERKAPPING. Een duur project dat echt nodig was. Als er geen overkapping op het gebouw zit met de regentijd dan gaat al het vorige werk weer verloren door lekkages. Maar ja, komt er op tijd geld voor zoiets groots. Wij maar wachten en bidden en de regen maar vallen, de eerste lekplekken werden al zichtbaar ons hart huilde.
Maar toen was het dan toch zover er was genoeg geld binnen gekomen voor de overkapping. We waren zo blij en dankbaar, God had weer voorzien.
Dezelfde week was er een ploeg mensen met de overkapping aan het werk een degelijk werk van goede kwaliteit. Twee weken later kunnen we foto’s maken en vieren we een klein feestje met de kinderen, gebakken oud brood met kaneel en suiker, limonade en heerlijke koffie. Er wordt nog een trap gemaakt naar de bovenverdieping en ook een naar beneden naar het woonhuis. Tot de laatste dag wordt er gewerkt, we hebben inmiddels 4 medewerkers. Er wordt hard gewerkt het hele dorp is er mee bekend. Uiteindelijk wordt alles opgeruimd er wordt een looppad om het woonhuis gestort het zie er prachtig uit, we kunnen naar huis.

Ook het kerkenwerk heeft onze aandacht niet verloren. De kerk in Ritapolis krijgt zo tussen neus en lippen door ook een facelift en voor de diensten hebben we een predikant die geweldig goed spreekt en een aktief gezin heeft. De kinderen spelen gitaar en drum, dansen en zingen, zijn vrouw heeft een goed organisatietalent. Ze trekken de mensen weer naar de kerk, de mensen worden weer bemoedigd en waar nodig geholpen. God maakt alle dingen nieuw, weet u dat is een waarheid als een koe.

Terwijl het kerkenwerk bloeit en de bouw groeit tuffen wij met onze auto naar huis en wat we nu echt niet kunnen gebruiken en altijd hopen dat het nooit gebeurd. Gebeurd toch we rijden na een drukke werkdag naar huis en we zijn het dorp nog niet helemaal uit of we krijgen een ongeluk. Een vrouw die eerst rustig staat te wachten toto de weg vrij is, besluit op het verkeerde moment nog even over te rennen. Het volgende moment komt ze tegen de voorruit om daarna op het asfalt te vallen. Als we ons over de vrouw buigen blijkt ze stom dronken te zijn en het enige letsel is een gebroken been, een regelrecht wonder. Terwijl ik hulp ga zoeken buigt Piet zijn hoofd in gebed en dan zijn er overal mensen van de kerk die om ons heen gaan staan om ons te helpen met vertalen voor de politie. De vrouw gaat meteen naar het ziekenhuis. Na 1 week is de vrouw weer thuis en na 2 weken zijn al onze papieren geregeld. Hebben we een andere auto en betaald de verzekering uit. Bijna onmogelijk is dit land maar ook hier laat God niet alleen. Na een korte tijd gaan we de vrouw bezoeken ze woont tijdelijk bij haar vader in een huisje waarvan het plafond van kartonnen dozen is gemaakt. Haar broer en zus en haar 3 kinderen zijn ook aanwezig. De oudste zoon van 12 jaar, nu al met grote tatoeages, moet niks van ons hebben, hij kijkt boos en zegt niks. Ik bid in stilte om een opening en die komt bijna onmiddellijk. Het ijs is gebroken wederzijds vertrouwen vult de kamer. Ik geef de meegebracht boodschappen voor elk kind iets lekkers. Romilde onze steun en toeverlaat (de leidster van de crèche) vertaald en bemiddeld. De vrouw schaamt zich en is verlegen. We bidden met elkaar en er is voelbaar vrede en en we kunnen een basis leggen voor later. We hopen het gezin op sleeptouw te kunnen krijgen en de zwaar drinkende moeder met haar kinderen bij Jezus te kunnen brengen. Bidt a.u.b. met ons mee.

Dan is er nog een nieuw persoonlijk project, een vrouw kwam om hulp voor haar 18jarige zoon. Franciësco. Hij heeft 2 oogoperaties nodig met spoed anders wordt hij blind. Zelfs had ze alle wegen bewandeld die mogelijk waren, 7 dagen per week gewerkt iedere instantie aangeschreven enz. maar ze had maar geld voor 1 operatie bij elkaar kunnen krijgen nu moest het gebeuren anders was het te laat. Een operatie is uitgevoerd in dec. nu moet de volgende in jan. Er is een bedrag van €1000,- nodig, onze vraag aan jullie helpen jullie weer mee?
Wat bij ons de doorslag gaf om haar te helpen was het volgende. Ze had 2 zonen een ervan had een slecht hart en moest een transplantatie. Omdat ze geen geld had moest ze heel lang wachten vele jaren. De jongen was nog maar 11 jaar en toen het dan eindelijk zover was en er ook een hart voor hem was, hadden ze de jongen al begraven een maand ervoor.
Natuurlijk schreeuwt zo’n geval om hulp dus wij doen mee, jullie ook? En alle dingen maakt Hij nieuw laat het ook voor hen gelden.

Voor de goede gang van zaken ziet u onderaan dat alweer telefoonnummers en adressen gewijzigd zijn.

Piet vertrekt 24 jan. en Johanna 24 feb. samen komen wij 23 april weer terug.
In de komende tijd hebben wij alleen mobiele nummers 0622255798/ 0620080016.
En ons postadres is vanaf 1februari; De Vurenlaan 16 4406 XS Tiel natuurlijk is mailen altijd een optie jamhagen@planet.nl

Indien u ons wilt;

Schrijven: Rua Mario Mazzoni 10 Mailen: piethagen@hotmail.com
Cep. 36309370 Tejuco jamhagen@planet.nl
Sao Joao del Rei MG Brasil Bellen: 00 55 21 816 570 32
dit is een mobiel nr

(nieuw) 00 55 32 337 174 94
niet op kantooruren

Ondersteunen: ABN-AMRO 40 59 54 352 t.n.v. Stichting Aqua Viva Tiel
Contactpersoon; o.v.v. project Ritapolis
Gerard Volmer of algemeen of persoonlijke support
0344-615638

Gods zegen en onze liefde, Piet en Johanna Hagen.